Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

σου λέω φύγε, δε θα μας βγει σε καλό

Δεν τους μπορώ αυτούς που δεν με καταλαβαίνουν και είναι ανίκανοι να σεβαστούν τις επιθυμίες και τα θέλω μου.
Ούτε και ξέρω γιατί επιλέγω να έχω τέτοιου είδους ανθρώπων γύρω μου.
Μου τρώνε τη σάρκα και η συγκαταβατικότητά μου δεν έχει όρια
Γιατί δεν μπορώ να τους ξεκολλήσω από πάνω μου μια και καλή;

4 σχόλια:

Jenk είπε...

Δεν αξίζει,δεν αξίζει πολλούς. Έχε έναν και καλό να σε τρώει και τους υπόλοιπους να σε βοηθάν να επουλώνεις τις πληγές.Μήπως μπορείς να τους ξεκολλήσεις αλλά φοβάσαι να το πάρεις απόφαση?

φτου ξελευθερία είπε...

@Jenk Έναν έχω και δυστυχώς έχω δεθεί. Απλά ειλικρινά αισθάνομαι πως δεν επικοινωνούμε καν πια και αυτό είναι που με τρώει βασικά. Σαν να μιλάω σε έναν τοίχο που με χρησιμοποιεί χωρίς να λογαριάζει τα δικά μου αισθήματα και τις δικές μου επιλογές! Πονεμένη ιστορία.
Μακάρι να το έπαιρνα απόφαση..

Jenk είπε...

ε θα ρθει ενας καινουριος καποια στιγμη ,και θα ειναι ολα ξεκαθαρα.αλλα μπορεις να μην χαραμιζεσαι στο περιμενε και να τα ξεκαθαρισεις μονη σου.αργα η γρηγορα ομως οπως σ ακουω...

φτου ξελευθερία είπε...

@Jenk
Είναι η πιο ψυχοφθόρα κατάσταση που έχω ζήσει μέχρι στιγμής, οπότε ναι θα τα ξεκαθαρίσω όλα αργά ή γρήγορα!