Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

Μη μου ξαναφύγεις πια

θέλω όλη μου η ζωή να είναι σαν τις ώρες που περνάμε στα μικρά τα ταβερνάκια εδώ στο νησί
θέλω όλη μου η ζωή να είναι μια ρεμπέτικη βραδιά
χωρίς δήθεν ανθρώπους, χωρίς αναστολές
θέλω όλη μου η ζωή να είναι ένα ρεμπέτικο καψουροτράγουδο
με αλήθειες, με έρωτα, με πόνο και με την αντίσταση που μόνο ο ρεμπέτης περιγράφει τόσο καλά στα τραγούδια του
θέλω η ζωή μου να αποτελείται από ανθρώπους του περιθωρίου, με μυαλά που καταφέρνουν να σκεφτούν έξω απ' το κουτί
ανθρώπους χωρίς τη δηθενιά του σήμερα, ανθρώπους που δεν νιώθουν την ανάγκη να ακολουθούν μόδες για να ενταχθούν κάπου, ανθρώπους που είναι κάτι παραπάνω από μια βιτρίνα
θέλω η ζωή μου να είναι σαν το κρασί του ρεμπέτη, που σε μεθάει, σε ξεγελάει και πάντα στο τέλος καταφέρνει και σε κάνει δικό του
θέλω η ζωή μου να είναι σαν το άκουσμα απ' το μπουζούκι του Π. που παίζει μάγκικα κομμάτια και όταν τραγουδάει γίνεται ένα με το τραγούδι του
τέτοια μόνο θέλω στη ζωή μου
ένα λίτρο κόκκινο ημίγλυκο, 8 ποτηράκια και έναν μπαμπέσικο πόνο που βρίσκεται μόνιμα μέσα σου, αλλά αρνείσαι να τον διώξεις γιατί κατά κάποιο τρόπο είναι καλοδεχούμενος 
και ενώ σε παιδεύει τον υποδέχεσαι κάθε φορά με ένα ελαφρύ κεφάλι χαρίζοντάς του παράφωνα στιχάκια και τζούρες απ' το τσιγάρο σου
έτσι θέλω να είναι η ζωή μου

Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

αλλά εγώ δε φοβάμαι

θέλω να περάσω 
το υ π ό λ ο ι π ο της ζωής μας
κάτω απ' τα σεντόνια σου.
κι ας έχεις να τα α λ λ ά ξ ε ι ς
τρεις βδομάδες.

Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

La Valse des Monstres

Το τέρας μέσα μου.
Αυτό το τέρας που με κυνηγάει
μέρες, μήνες, χρόνια τώρα.
Σ' αυτό έχω τάξει όλα τα καλά
και τα όμορφα του κόσμου.
Αυτό έχω θρέυσει με ηδονές, κυνικές απολαύσεις
και αυτοκαταστροφικούς έρωτες.
Μ' αυτό μεγάλωσα και
σ' αυτό παραδώθηκα.
Αφέθηκα στις οδηγίες του και πίστεψα στα λεγόμενα του,
δεν το αμφισβήτησα ποτέ.
Γιατί το τέρας μέσα μου ξέρει πως του ανήκω.
Γιατί το τέρας μέσα μου είναι εκεί όταν λείπω.
Γιατί το τέρας μέσα μου ξέρει πως να με κάνει ευτυχισμένη.
Με βοηθάει να ορίζω πάντα εγώ το τί είναι ευτυχία.
Το τέρας μέσα μου ρουφάει τη ζωή μου
σαν να ρουφάει αέρα από ένα τεράστιο μπαλόνι.
Του έχω τάξει όλα τα καλά
και τα όμορφα του κόσμου.
Έχω συμφιλιωθεί με το τέρας μέσα μου
και τώρα ο χρόνος μου τελειώνει.
Ή το τέρας μου θα σκάσει τελικά, ή το μπαλόνι.