Search

Content

5 σχολίασαν

X

δε μ'αρέσει που παραπονιέμαι συνέχεια, αλλά να μωρέ...αναλώθηκα
6 σχολίασαν

I've got nothing for you to gain!

Από τότε που έπιασα γυαλί στα χέρια μου
Το αίμα δεν έχει σταματήσει να κυλάει
Μ ο υ δ ι ά ζ ο υ ν τα άκρα μου
Αλλά η σιωπή δε σηκώνει π α ρ ά π ο ν α
Κάνω προσπάθειες συντονισμού
Δε τα πολυκαταφέρνω όμως
Κάτι πήγε στραβά πάλι
Κάτι πρέπει να πήγε λ ά θ ο ς
Θυμάμαι την πρώτη φορά που άνοιξα τα μάτια μου
Και σε είδα δίπλα μου
Είχαμε πάει εκδρομή στη θάλασσα
Εγώ δεν ήθελα να μπω
Αλλά με άρπαξες βίαια και με βούτηξες μέσα
Σ ε σ ι χ ά θ η κ α αυτό το λεπτό και αποφάσισα να μη βγω απ’ το νερό καθόλου
Πέρασε ένα τέταρτο και μετά μισή ώρα
Παραξενεύτηκες
Με άρπαξες απ’ τη μέση και άρχισες να με ταρακουνάς
Μου είπες ότι σου τι σπάει που άρχισα πάλι τις μ α λ α κ ί ε ς
Αλλά είπες πως ακόμα κι έτσι με θες
Εγώ είχα σταματήσει τότε να σε πιστεύω
Ήθελα να μου μάθεις να παλεύω
Για να μπορώ να σε χτυπάω
Και να ελευθερώνω το σώμα μου απ’ το δυνατό άγγιγμα των χ ε ρ ι ώ ν σ ο υ
Ούτε αυτό σου άρεσε όμως
Μετά ξύπνησες ένα πρωί και μου είπες να καθαρίσω τα αίματα
Σκούπιζα όλη μέρα αλλά δε γινόταν να τα εξαφανίσω
Υπήρχαν π α ν τ ο ύ
Σαν τρανταχτές βαθυκόκκινες, δύσοσμες αποδείξεις
Του άμορφου έρωτά σου
Και πάλι δεν με καταλάβαινες
Η μόνη μου εξαίρεση
Μη μου μιλάς για τα α λ η θ ι ν ά πια
Με μπερδεύεις και σε μισώ πιο πολύ
Απλά πήγαινε με ξανά μια βόλτα στη θάλασσα
Και που ξέρεις
Αυτή τη φορά ίσως να μη σου φανεί τόσο παράξενο...
3 σχολίασαν

nowhere

Επιβιβάζεσαι...

Άνθρωποι μόνοι.
Κινήσεις σπασμωδικές.
Ένα μυαλό κενό
Και μια καρδιά άδεια από συναισθήματα
Παραμελημένες αισθήσεις
Μια ψεύτικη ουτοπία
Κλειστοί ουρανοί
Ψάχνοντας για το καλύτερο
Πόσο καιρό ακόμα θα το επιδιώκεις;
Φοβισμένες αντιλήψεις
Λάθος παρμένες αποφάσεις
Ψεύτικοι εαυτοί
Πάντα ένας άλλος στον καθρέφτη
Αυτός γελάει –εσύ όχι-
Μια μαραμένη εικόνα
Μαστουρωμένοι έρωτες
Λόγια πολλά
Πράξεις ποτέ
Μηδενίζεις το οξυγόνο και συνεχίζεις
Σιχάθηκα το εγώ μου
Το πετάω στη θάλασσα
Δύσκολη η συνέχεια
Γεμάτη αίματα
Φοβήθηκες το παρελθόν
Και τώρα ερωτοτροπείς με το τίποτα
Χάνεις το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια σου
Πλήρης ανικανότητα να κάνεις το οτιδήποτε
Χάνεσαι…

Επόμενη στάση:
ΠΟΥΘΕΝΑ

Πληροφορίες

Η Φωτό Μου
/Κάθε φορά θαρρώ πως σε φτάνω /Πάω να σε ξεχωρίσω απ' τα άλλα που αγαπώ /Σε βρίσκω όμως μέσα σε όλα

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Μα όταν έρχεσαι, εγκαταλείποντας τους θλιβερούς τουρίστες της ζωής σου, αυτούς που μονάχα το δέρμα σου γνώρισαν, αυτούς που μονάχα το χέρι σου φίλησαν κι αγόρασαν για σουβενίρ ένα κολιέ κοχύλια να θυμούνται κάτι από τη μεσημεριανή σου λάμψη, όταν ξανάρχεσαι, βουτώ μικρός ιππόκαμπος στα σπλάχνα σου, ατελείωτα θαλασσινά λιβάδια και πάνω μας τα κύματα σαρώνουν την καθημερινότητα μου, κτίσματα στην άμμο.
Μάριος Χάκκας
To know is like a hunger: it destroys peace.
Louise Glück

The urge to write contained a refusal to live.
— Jean-Paul Sartre

You must understand the whole of life, not just one little part of it. That is why you must read, that is why you must look at the skies, that is why you must sing and dance, and write poems and suffer and understand, for all that is life.
— Jiddu Krishnamurti

Αναγνώστες

“Να σου γλείψω τα χέρια, να σου γλείψω τα πόδια – η αγάπη κερδίζεται με την υποταγή. Δεν ξέρω πως αντιλαμβάνεσαι εσύ τον έρωτα. Δεν είναι μόνο μούσκεμα χειλιών, φυτέματα αγκαλιασμάτων στις μασχάλες, συσκότιση παραπόνου, παρηγοριά σπασμών. Είναι προπάντων επαλήθευση της μοναξιάς μας, όταν επιχειρούμε να κουρνιάσουμε σε δυσκολοκατάχτητο κορμί.”
—Ντίνος Χριστιανόπουλος, ΕΡΩΤΑΣ

Δημοφιλείς αναρτήσεις