Search

Content

5 σχολίασαν

X

δε μ'αρέσει που παραπονιέμαι συνέχεια, αλλά να μωρέ...αναλώθηκα
6 σχολίασαν

I've got nothing for you to gain!

Από τότε που έπιασα γυαλί στα χέρια μου
Το αίμα δεν έχει σταματήσει να κυλάει
Μ ο υ δ ι ά ζ ο υ ν τα άκρα μου
Αλλά η σιωπή δε σηκώνει π α ρ ά π ο ν α
Κάνω προσπάθειες συντονισμού
Δε τα πολυκαταφέρνω όμως
Κάτι πήγε στραβά πάλι
Κάτι πρέπει να πήγε λ ά θ ο ς
Θυμάμαι την πρώτη φορά που άνοιξα τα μάτια μου
Και σε είδα δίπλα μου
Είχαμε πάει εκδρομή στη θάλασσα
Εγώ δεν ήθελα να μπω
Αλλά με άρπαξες βίαια και με βούτηξες μέσα
Σ ε σ ι χ ά θ η κ α αυτό το λεπτό και αποφάσισα να μη βγω απ’ το νερό καθόλου
Πέρασε ένα τέταρτο και μετά μισή ώρα
Παραξενεύτηκες
Με άρπαξες απ’ τη μέση και άρχισες να με ταρακουνάς
Μου είπες ότι σου τι σπάει που άρχισα πάλι τις μ α λ α κ ί ε ς
Αλλά είπες πως ακόμα κι έτσι με θες
Εγώ είχα σταματήσει τότε να σε πιστεύω
Ήθελα να μου μάθεις να παλεύω
Για να μπορώ να σε χτυπάω
Και να ελευθερώνω το σώμα μου απ’ το δυνατό άγγιγμα των χ ε ρ ι ώ ν σ ο υ
Ούτε αυτό σου άρεσε όμως
Μετά ξύπνησες ένα πρωί και μου είπες να καθαρίσω τα αίματα
Σκούπιζα όλη μέρα αλλά δε γινόταν να τα εξαφανίσω
Υπήρχαν π α ν τ ο ύ
Σαν τρανταχτές βαθυκόκκινες, δύσοσμες αποδείξεις
Του άμορφου έρωτά σου
Και πάλι δεν με καταλάβαινες
Η μόνη μου εξαίρεση
Μη μου μιλάς για τα α λ η θ ι ν ά πια
Με μπερδεύεις και σε μισώ πιο πολύ
Απλά πήγαινε με ξανά μια βόλτα στη θάλασσα
Και που ξέρεις
Αυτή τη φορά ίσως να μη σου φανεί τόσο παράξενο...
3 σχολίασαν

nowhere

Επιβιβάζεσαι...

Άνθρωποι μόνοι.
Κινήσεις σπασμωδικές.
Ένα μυαλό κενό
Και μια καρδιά άδεια από συναισθήματα
Παραμελημένες αισθήσεις
Μια ψεύτικη ουτοπία
Κλειστοί ουρανοί
Ψάχνοντας για το καλύτερο
Πόσο καιρό ακόμα θα το επιδιώκεις;
Φοβισμένες αντιλήψεις
Λάθος παρμένες αποφάσεις
Ψεύτικοι εαυτοί
Πάντα ένας άλλος στον καθρέφτη
Αυτός γελάει –εσύ όχι-
Μια μαραμένη εικόνα
Μαστουρωμένοι έρωτες
Λόγια πολλά
Πράξεις ποτέ
Μηδενίζεις το οξυγόνο και συνεχίζεις
Σιχάθηκα το εγώ μου
Το πετάω στη θάλασσα
Δύσκολη η συνέχεια
Γεμάτη αίματα
Φοβήθηκες το παρελθόν
Και τώρα ερωτοτροπείς με το τίποτα
Χάνεις το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια σου
Πλήρης ανικανότητα να κάνεις το οτιδήποτε
Χάνεσαι…

Επόμενη στάση:
ΠΟΥΘΕΝΑ

Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις