Search

Content

Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

nowhere

Επιβιβάζεσαι...

Άνθρωποι μόνοι.
Κινήσεις σπασμωδικές.
Ένα μυαλό κενό
Και μια καρδιά άδεια από συναισθήματα
Παραμελημένες αισθήσεις
Μια ψεύτικη ουτοπία
Κλειστοί ουρανοί
Ψάχνοντας για το καλύτερο
Πόσο καιρό ακόμα θα το επιδιώκεις;
Φοβισμένες αντιλήψεις
Λάθος παρμένες αποφάσεις
Ψεύτικοι εαυτοί
Πάντα ένας άλλος στον καθρέφτη
Αυτός γελάει –εσύ όχι-
Μια μαραμένη εικόνα
Μαστουρωμένοι έρωτες
Λόγια πολλά
Πράξεις ποτέ
Μηδενίζεις το οξυγόνο και συνεχίζεις
Σιχάθηκα το εγώ μου
Το πετάω στη θάλασσα
Δύσκολη η συνέχεια
Γεμάτη αίματα
Φοβήθηκες το παρελθόν
Και τώρα ερωτοτροπείς με το τίποτα
Χάνεις το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια σου
Πλήρης ανικανότητα να κάνεις το οτιδήποτε
Χάνεσαι…

Επόμενη στάση:
ΠΟΥΘΕΝΑ

3 σχολίασαν:

ΜΑΥΡΗ ΝΤΑΛΙΑ says:
at: 3 Νοεμβρίου 2010 - 10:12 π.μ. είπε...

Σκληρό και δίκαιο το βρήκα.
Καλώς σε βρήκα.

φτου ξελευθερια says:
at: 3 Νοεμβρίου 2010 - 10:23 π.μ. είπε...

:)
*μ'αρεσει πολυ το μπλογκ σου!

παπχια says:
at: 4 Νοεμβρίου 2010 - 11:55 μ.μ. είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=_rKCzYak7RA

:)

Πληροφορίες

Η Φωτό Μου
/Κάθε φορά θαρρώ πως σε φτάνω /Πάω να σε ξεχωρίσω απ' τα άλλα που αγαπώ /Σε βρίσκω όμως μέσα σε όλα

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Μα όταν έρχεσαι, εγκαταλείποντας τους θλιβερούς τουρίστες της ζωής σου, αυτούς που μονάχα το δέρμα σου γνώρισαν, αυτούς που μονάχα το χέρι σου φίλησαν κι αγόρασαν για σουβενίρ ένα κολιέ κοχύλια να θυμούνται κάτι από τη μεσημεριανή σου λάμψη, όταν ξανάρχεσαι, βουτώ μικρός ιππόκαμπος στα σπλάχνα σου, ατελείωτα θαλασσινά λιβάδια και πάνω μας τα κύματα σαρώνουν την καθημερινότητα μου, κτίσματα στην άμμο.
Μάριος Χάκκας
To know is like a hunger: it destroys peace.
Louise Glück

The urge to write contained a refusal to live.
— Jean-Paul Sartre

You must understand the whole of life, not just one little part of it. That is why you must read, that is why you must look at the skies, that is why you must sing and dance, and write poems and suffer and understand, for all that is life.
— Jiddu Krishnamurti

Αναγνώστες

“Να σου γλείψω τα χέρια, να σου γλείψω τα πόδια – η αγάπη κερδίζεται με την υποταγή. Δεν ξέρω πως αντιλαμβάνεσαι εσύ τον έρωτα. Δεν είναι μόνο μούσκεμα χειλιών, φυτέματα αγκαλιασμάτων στις μασχάλες, συσκότιση παραπόνου, παρηγοριά σπασμών. Είναι προπάντων επαλήθευση της μοναξιάς μας, όταν επιχειρούμε να κουρνιάσουμε σε δυσκολοκατάχτητο κορμί.”
—Ντίνος Χριστιανόπουλος, ΕΡΩΤΑΣ

Δημοφιλείς αναρτήσεις