Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

nowhere

Επιβιβάζεσαι...

Άνθρωποι μόνοι.
Κινήσεις σπασμωδικές.
Ένα μυαλό κενό
Και μια καρδιά άδεια από συναισθήματα
Παραμελημένες αισθήσεις
Μια ψεύτικη ουτοπία
Κλειστοί ουρανοί
Ψάχνοντας για το καλύτερο
Πόσο καιρό ακόμα θα το επιδιώκεις;
Φοβισμένες αντιλήψεις
Λάθος παρμένες αποφάσεις
Ψεύτικοι εαυτοί
Πάντα ένας άλλος στον καθρέφτη
Αυτός γελάει –εσύ όχι-
Μια μαραμένη εικόνα
Μαστουρωμένοι έρωτες
Λόγια πολλά
Πράξεις ποτέ
Μηδενίζεις το οξυγόνο και συνεχίζεις
Σιχάθηκα το εγώ μου
Το πετάω στη θάλασσα
Δύσκολη η συνέχεια
Γεμάτη αίματα
Φοβήθηκες το παρελθόν
Και τώρα ερωτοτροπείς με το τίποτα
Χάνεις το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια σου
Πλήρης ανικανότητα να κάνεις το οτιδήποτε
Χάνεσαι…

Επόμενη στάση:
ΠΟΥΘΕΝΑ

3 σχόλια:

ΜΑΥΡΗ ΝΤΑΛΙΑ είπε...

Σκληρό και δίκαιο το βρήκα.
Καλώς σε βρήκα.

φτου ξελευθερια είπε...

:)
*μ'αρεσει πολυ το μπλογκ σου!

παπχια είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=_rKCzYak7RA

:)