Search

Content

2 σχολίασαν

"Απελπίσου όσο γουστάρεις"

Βγάλε τον εαυτό σου απ' έξω, άλλαξε την κατάσταση ή αποφάσισε να ζεις συμβιβασμένος με αυτήν.
Με έχει φέρει στο αμήν αυτή η πόλη.
Ξύπνημα, δουλειά, γρίνα και το βράδυ πάλι ύπνος.
Δεν καταφέρνω να μη σε σκέφτομαι και η σκέψη ότι το καταφέρνεις εσύ με συνθλίβει κάθε μέρα.
Το παράλογο ξέρεις πιο είναι;
Ότι μας μεγαλώνουν για να υπάρχουμε άκρως ατομικιστικά και να κοιτάμε μόνο τον κώλο μας και πλέον έχουμε ξεχάσει πως είναι να μεγαλώνουμε παρέα και να αγαπιόμαστε.
Πλέον απλά υπάρχουμε και μπορεί να το νομίζουμε, αλλά εν τέλει δεν πάμε κόντρα σε κανέναν.
Το άλλο παράλογο ξέρεις πιο είναι;
Ότι δεν έχω σταματήσει να δουλεύω, δεν έχω χρόνο να επικοινωνήσω ουσιαστικά με κανέναν, δεν επικοινωνώ ούτε με τον εαυτό μου και σε λίγο καιρό θα με χάσω τελείως απ' τις σκέψεις μου.
Απελπίζομαι.
Και δεν είναι ότι κουράστηκα να αποκτώ όλο και πιο πολλές υποχρεώσεις και να έχω ευθύνες, είναι ότι κουράστηκα να υπάρχω έτσι.
Και πως πια το ξέρω ότι δεν έχω άλλη επιλογή, όσο κι αν κάθε μέρα αποφασίζω πως ήρθε η ώρα να αλλάξω παραστάσεις.
Κάθε μέρα όλο και πιο κοντά στο να αναισθητοποιηθώ και να σκληρύνω τελείως.
Κάθε μέρα όλο και πιο κοντά, όλο και πιο μακριά.
Που όρεξη και χρόνος για να τον αφιερώσω σε όλα όσα αγαπώ;
Φοβάμαι να υπάρχω έτσι.
0 σχολίασαν

44

Έχω μάθει να αφήνομαι στον πόνο
Να του επιτρέπω να με καταπίνει και να ατροφώ μέσα του
Μη φοβάσαι, κανείς δε θα με δει να κλαίω
Παραείμαι περήφανη για να σου δώσω αυτή την ευχαρίστηση
Δεν περιμένω πότε θα έρθει η στιγμή που δε θα σε σκέφτομαι άλλο
Ανυπομονώ όμως να έρθει η ώρα που θα σταματήσω να γράφω για σένα
Και θα επιτρέψω επιτέλους στον εαυτό μου να αναλωθεί διαφορετικά
.
.
.
.
Τι να σου πω μωρέ
Κουράστηκα όλη μέρα εδώ

Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις