Search

Content

5 σχολίασαν

Μόνο αυτό

Ίσως πρέπει να στο πω
σ' ονειρεύτηκα ξανά,
σ' έναν έρημο σταθμό
που έγραφε εδώ ορίζοντας.
Ίσως πρέπει να στο πω
ίσως να μην πρέπει πια.
Μας κοιτάζανε σκιές
που χορεύαν ψιθυρίζοντας.
5 σχολίασαν

il était une fois

Είναι που ερωτεύεσαι το λάθος άνθρωπο και δεν μπορείς με τίποτα να το αποτρέψεις.
Γελάς χωρίς κανέναν απολύτως λόγο και κλαις επίσης για κανέναν απολύτως λόγο.
Απλά πέφτεις αβίαστα και αμαχητί, χωρίς να ξέρεις που θα σε βγάλει.
Γιατί όλα σου τα αλλάζει...
3 σχολίασαν

And it rained all night


The tick tock tick of a ticking timebomb
Fifty feet of concrete underground
One little leak becomes a lake
Says the tiny voice in my earpiece
So I give in to the rhythm
The click click clack
I'm too wasted to fight back
Tick tack goes the pendulum on the old grandfather clock
4 σχολίασαν

*

Είπα πως δε σε θέλω, απλά και μόνο επειδή σε ήθελα.
Γιατί κοντά σου αρρωσταίνω, μα μακριά σου πέθαινα.
Είναι που πάντα στοχεύω ουρανό και πάντα πιάνω χώμα.
Γυρίζει η ρόδα της ζωής και η μοναξιά δε με αφήνει σε ησυχία.
Φοβήθηκα να κατέβω.
Οι μέρες επαναλαμβάνονται χωρίς παύσεις και τα μάτια μου βλέπουν μόνο αυτά που πρέπει να δουν, τίποτα παραπέρα.
Η γραμμή που χωρίζει το ανικανοποίητο από το εφικτό είναι αόρατη και έτσι δεν την παραβιάζω.
Αναποφάσιστο αυτό το φθινόπωρο και πιο κενό από ποτέ.
Γύρισα στο άκουσμα της φωνής σου, έτοιμη να σου χαμογελάσω, αλλά εσύ δεν ήσουν εκεί.
Τώρα έχουν αντιστραφεί οι φόβοι μου και η ζωντάνια των ονείρων μου δε με βοηθάει καθόλου.
Παλεύω με τις χαμένες σου συγνώμες μα δε μπορώ να βρω μια άκρη.
Ακρωτηριάζω τις σκέψεις μου και προσποιούμαι πως δε φοβάμαι τίποτα.
Προσπερνάω τη ζωή αδιάφορα και μετά πάλι από την αρχή.
Δεν πειράζει όμως.
Μου αρκεί η ιδέα πως μια μέρα θα σε συναντήσω στο λιμάνι και θα βρέξει ο ουρανός ευτυχία.

Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις