Search

Content

0 σχολίασαν

Ο Καρυοθραύστης

Πόσες παραμονές Χριστουγέννων έχουν περάσει; Πότε έπαψε να είναι πια παιδί; Τι απέγινε ο νεανικός της έρωτας; Ποιο ήταν το μυστικό της ευτυχίας; Δε θυμάται τίποτα. Ή μάλλον, σχεδόν τίποτα. Θραύσματα μνήμης αναδύονται και πάλι από τα βάθη του νου της. Η Κλάρα Στάλμπαουμ, ενήλικη πια, μοναχική ταξιδιώτης σ' έναν κόσμο στο μεταίχμιο του ονείρου και της πραγματικότητας. Θα ζήσει μοναδικές περιπέτειες. Θα αναμετρηθεί με τους φόβους και τις επιθυμίες της. Θα συναντήσει τον ξύλινο Καρυοθραύστη της, αλλά το love-story τους δε θα επαναληφθεί. Εκείνος θα παραμείνει ξύλινος. Εκείνη θα χαθεί στους δρόμους της αναζήτησης μιας μακρινής ουτοπίας.
3 σχολίασαν

Κύκλωπα,

Κύκλωπα αφού με ρώτησες και το όνομά μου μάθε, και δώσ’ μου όπως μου έταξες το  φιλικό σου δώρο. Κανένας ονομάζομαι. Κι η μάνα κι ο πατέρας μου κι όλοι οι λοιποί μου φίλοι, Κανένα με φωνάζουν.
2 σχολίασαν

"I tried"

Μην ανησυχείς.απλά θυμώνω.
και μερικές φορές σ’αγαπώ χωρίς να ισχύει.
θα το πάρει το ποτάμι κι αυτό…

θα πάρασύρει και σένα κάποτε.
μην με κοιτάς τώρα σαν να μην με ήξερες ποτέ
δεν είσαι αρκετά πειστικός.
στην τελική το άδειο απλά θα συνεχίζει να αδειάζει.
0 σχολίασαν

6/12

"τα όνειρα μας είναι αλεξίσφαιρα"
0 σχολίασαν

Θελω να σε βρω παλι εκει

Βρήκα επιτέλους παρέα βρήκα κρυμμένο
ένα αστέρι από ψηλά το ίδιο με μένα μεθυσμένο
Έψαχνα κάτι καλό μέσα μου να το φιλέψω
σε ένα σκοπό μελό είπα να το χορέψω.
Για να ξεχάσει η πεθυμιά τη φωτιά λιγάκι
και να αλλάξω λίγο γεύση από το πολύ φαρμάκι
Που βγαίνει από τα μάτια τη χειρότερη ώρα
για αυτό μου βγήκε σου λέω καλά είμαι τώρα.

Δε γουστάρω να σε δω σε ένα όνειρο ξένο
να λες ποίημα γνωστό χίλιο ειπωμένο.

Δεν αντέχω από τη φωτιά να σε δω χωριστά
ούτε να γελάς εκεί με τα μάτια κλειστά.
Δε ζητάω από τον ουρανό να κατεβεί στη γη
ούτε να βρω της αγάπης μια παλιά συνταγή.
Άκου με είναι το γαμώτο έτσι απλά
σε φανταζόμουν αγκαλιά με ένα σύννεφο ψηλά.

Αυτό βρήκα δεν έχω κάτι πιο παραμυθένιο
το πιο καλό μου κι είναι από αλλου κλεμμένο.

Τα λόγια τα πολλά θυμίζουν φτώχια στο μπατίρη
και από τον ερώτα οι μάγκες δεν είδαν ποτέ χαΐρι.
Απλά θέλω αν θα μπεις σε ένα όνειρο ξένο
να κρατήσεις και για πάρτι σου κάτι καλά κρυμμένο.

Για τότε που μπροστά σου ξανά θα βρεθώ
να είσαι όπως πριν τελείως μη σε σιχαθώ.
Θέλω αν δεις ένα όνειρο ξένο
όταν γυρίσω να σε βρω πάλι εκεί.
Που η φωτιά με έχει χρόνια τυλιγμένο
και η πεθυμιά μου δε ζητάει λογική.
Θέλω αν βρεθείς σε χορό μαγεμένο
να αγκαλιάσεις μια νεράιδα τρελή.Αλήθεια λέω θέλω όταν γυρίσω
να σε βρω πάλι εκεί.

Τις ευχές σου για μένα στη μπάντα βαλτές

σβήσε με για τα καλά από της καρδούλας σου τους χάρτες.
Θέλω απλά να θυμάμαι τα πιο ωραία για αυτό σου λεω
ότι μου μυρίζει άσχημα πάντα το καίω.

Πριν σιχαθώ τις στιγμές και τα λόγια μισήσω
για κάποιο όνειρο διαλέγω χώρο εδώ να αφήσω.

Μήπως και καλό πιάσω τη τρελή τη πεθυμιά μου
που ζητάει πάντα παρέα στη σκιά μου κοντά μου.

Και μου τάζει όσα δε χωράει ο νους
και νεράιδες τρελές σε μαγεμένους χορούς.
Μη βιάζεσαι να με συνεφέρεις πάλι
από έναν ερωτά και μια φωτιά μεγάλη.

Κάνε τη ζωή σου όπως τη διάλεξες εδώ και καιρό
να ακολουθήσω χωρίς λόγο το χαμό σου δε μπορώ.
Μου είναι ξένα τα μονοπάτια που βαδίζεις
βλέπω παντού τα κομμάτια από σένα που σκορπίζεις.

Και γυρίζεις ψάχνοντας τη μυρωδιά τη πρώτη
από έναν ερωτά παράξενο και τυχοδιώκτη.
Μέσα σε όνειρα ξένα και μυστικά κρυμμένα
λόγια κλεμμένα από άλλο κόσμο παρμένα.

Για αυτό εμένα μη μου τάζεις μόνο άκου
στο παραμύθι αυτό το ρόλο διάλεξα του δράκου.
Και εσύ την είδες μια φευγάτη πριγκηπέσα
που ψάχνει τη ζωή σε ξένα όνειρα μέσα.


*Non Grata ft Γερμα

Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις