Search

Content

0 σχολίασαν

Self-cannibalism

αυτό-κανιβαλισμός και ιστορίες με τέρατα που όταν πεινάσουν μασάνε τις ουρές τους
τριγυρνάς μέσα σε σοκάκια ξυπόλητη με βρώμικες πατούσες και μπερδεμένες επιθυμίες
θυμάσαι τα παραμύθια που σου μάθαιναν μικρή και αναπολείς τις χαμένες σου παράνοιες
φροντίζεις τις πληγές σου επειδή τώρα και καλά έχεις μεγαλώσει, αλλά πάντα ξεμένεις από ιώδιο
φοβάσαι τη φωτιά αλλά συνέχεια καταλήγεις με εγκαύματα πρώτου βαθμού σε όλο σου το σώμα
σέρνεις την απάθειά σου μπας και πονέσει και νιώσει κάτι και μεταμορφωθεί σε αγριολούλουδο
μ' αρέσει να υπάρχω μόνη αν και τείνω να το μισώ όταν η μοναξιά μου εκτελεί χρέη τρομοκράτη
φοβάμαι να μοιραστώ τον εαυτό μου αν και τείνω να το αναζητώ όταν με αγγίζεις με τις λέξεις σου
όσο πιο πολύ σε πλησιάζω τόσο πιο πολύ σφίγγεται ο κόμπος στο στομάχι μου
όσο πιο πολύ με πλησιάζεις τόσο πιο πολύ με εγκαταλείπουν οι αισθήσεις μου
αυτό-κανιβαλισμός και ένα κεφάλι ρημαγμένο και αφημένο να ονειρεύεται
αυτό-κανιβαλισμός και μια αποτυχημένη προσπάθεια να πείσω τον εαυτό μου πως δεν ερωτεύεται

0 σχολίασαν

Όταν σε είδα ξανά

«Όπως σε κοιτούσα εσύ δεν κοίταγες, κάτι μέσα φύλαγες
που όσο κι αν πλησίαζα, θεούς είχες για φύλακες»

οχετός και οι νύχτες ένα παραλήρημα
αναρωτιέμαι πόσο θα σου πάρει για να το καταλάβεις
είχα οχυρωθεί τόσο καλά μέσα στο κάστρο μου κι όταν με κάλεσες να κατέβω δεν ήμουν έτοιμη για τίποτα
μια φασαρία μέσα μου που η δικιά σου νηνεμία δε μπορεί να ανταγωνιστεί
φοβάμαι γιατί με κάνεις να νιώθω ξανά
έχεις ξυπνήσει μέσα μου συναισθήματα που εδώ και καιρό νόμιζα πως είχα βάλει για ύπνο
τρέχουνε τα μάτια μου γιατί δε μπορώ να σε φτάσω
δε μπορώ να σε προλάβω και κάθε φορά μένω τόσο πίσω
ίσως τώρα να μιλάει η έλλειψη, αλλά έτσι αισθάνομαι
απρόσκλητη σε πάρτι γενεθλίων
άγνωστη μεταξύ αγνώστων
να προσπαθώ πάντα να δίνω αυτό το κάτι που λείπει
αυτό το κάτι που μου λείπει
θέλω να σε δω, να σε αγκαλιάσω σφιχτά και να σε βρίσω
θέλω να σε κατηγορήσω και να σε αγαπήσω όσο πιο πολύ μπορώ
αισθάνομαι ευάλωτη και εκτεθειμένη
και ίσως να πονάω και λίγο

μόνο εγώ νιώθω την καρδιά μου να χάνει παλμούς;


Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις