Search

Content

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Self-cannibalism

αυτό-κανιβαλισμός και ιστορίες με τέρατα που όταν πεινάσουν μασάνε τις ουρές τους
τριγυρνάς μέσα σε σοκάκια ξυπόλητη με βρώμικες πατούσες και μπερδεμένες επιθυμίες
θυμάσαι τα παραμύθια που σου μάθαιναν μικρή και αναπολείς τις χαμένες σου παράνοιες
φροντίζεις τις πληγές σου επειδή τώρα και καλά έχεις μεγαλώσει, αλλά πάντα ξεμένεις από ιώδιο
φοβάσαι τη φωτιά αλλά συνέχεια καταλήγεις με εγκαύματα πρώτου βαθμού σε όλο σου το σώμα
σέρνεις την απάθειά σου μπας και πονέσει και νιώσει κάτι και μεταμορφωθεί σε αγριολούλουδο
μ' αρέσει να υπάρχω μόνη αν και τείνω να το μισώ όταν η μοναξιά μου εκτελεί χρέη τρομοκράτη
φοβάμαι να μοιραστώ τον εαυτό μου αν και τείνω να το αναζητώ όταν με αγγίζεις με τις λέξεις σου
όσο πιο πολύ σε πλησιάζω τόσο πιο πολύ σφίγγεται ο κόμπος στο στομάχι μου
όσο πιο πολύ με πλησιάζεις τόσο πιο πολύ με εγκαταλείπουν οι αισθήσεις μου
αυτό-κανιβαλισμός και ένα κεφάλι ρημαγμένο και αφημένο να ονειρεύεται
αυτό-κανιβαλισμός και μια αποτυχημένη προσπάθεια να πείσω τον εαυτό μου πως δεν ερωτεύεται

0 σχολίασαν:

Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις