Search

Content

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

44

Έχω μάθει να αφήνομαι στον πόνο
Να του επιτρέπω να με καταπίνει και να ατροφώ μέσα του
Μη φοβάσαι, κανείς δε θα με δει να κλαίω
Παραείμαι περήφανη για να σου δώσω αυτή την ευχαρίστηση
Δεν περιμένω πότε θα έρθει η στιγμή που δε θα σε σκέφτομαι άλλο
Ανυπομονώ όμως να έρθει η ώρα που θα σταματήσω να γράφω για σένα
Και θα επιτρέψω επιτέλους στον εαυτό μου να αναλωθεί διαφορετικά
.
.
.
.
Τι να σου πω μωρέ
Κουράστηκα όλη μέρα εδώ

0 σχολίασαν:

Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις