Search

Content

Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011

στο κάπου

Από αυτό το λίγο που σε είδα και άλλαξε η καθημερινότητά μου.
Τώρα καταδικάζω τη ζωή μου κάθε μέρα.
Αντιληπτά.
Τα όνειρα κάνουν κακό. Οι σκιές του μυαλού είναι εκεί μόνο για να σε πληγώνουν.
Και σε τι ωφελεί να φαντάζομαι πως θέλω να είσαι αφού ποτέ δεν πρόκειται να σε έχω?
Και γιατί να φαντάζομαι πως θέλω εγώ να είμαι, ξέροντας πως ποτέ δε θα καταφέρω να γίνω τίποτα από όλα αυτά?
Σκιά ήσουν κι εσύ, μέχρι που έγινες τυφώνας και τα γάμησες όλα.
Εκείνη η νύχτα.
Όχι δεν το έχω μετανιώσει. Καθόλου δεν το έχω μετανιώσει.
Συνεχίζω να κατηγορώ τον εαυτό μου όμως για την μόνιμη παρουσία αυτού του απελπιστικού αισθήματος έλλειψης.
Το κενό που νιώθω, και που εγώ έσπειρα εκεί για μένα.
Δεν περιμένει να καλυφθεί. Δεν μπορεί να καλυφθεί.
Απλά υπάρχει γιατί εγώ το πρόσταξα να υπάρχει.
Να μην ανησυχώ μου λες και ισχυρίζεσαι πως η ζωή είναι λίγη και πως δεν πρέπει να με καταβάλλουν τέτοια δαιμόνια.
Αλλά τι λίγη? Ήδη νιώθω πως έχει περάσει ένας αιώνας.
Δεν είμαι σίγουρη όμως. Δεν ξαναγυρίζω στα παλιά γιατί φοβάμαι…

Μόλις σε δοκιμάσω, θα σου στείλω νεότερα…

Και θα συνεχίσω να σε ψάχνω, από λιμάνι σε λιμάνι..

2 σχολίασαν:

Αντελ says:
at: 27 Ιουνίου 2011 - 6:12 μ.μ. είπε...

σε συμπονω γιατι στην ιδια θεση βρισκομαστε.. παντα θα μας μεινει η πικρία της ανεκπληρωτης αγαπης.. ας ειναι καλα και ας μην ειναι κοντα μας :)

φτου ξελευθερία says:
at: 27 Ιουνίου 2011 - 6:25 μ.μ. είπε...

αχ αυτές οι ανεκπλήρωτες αγάπες!να φροντίζουμε όμως να είμαστε και μεις καλά XX

Πληροφορίες

Η Φωτό Μου
/Κάθε φορά θαρρώ πως σε φτάνω /Πάω να σε ξεχωρίσω απ' τα άλλα που αγαπώ /Σε βρίσκω όμως μέσα σε όλα

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Μα όταν έρχεσαι, εγκαταλείποντας τους θλιβερούς τουρίστες της ζωής σου, αυτούς που μονάχα το δέρμα σου γνώρισαν, αυτούς που μονάχα το χέρι σου φίλησαν κι αγόρασαν για σουβενίρ ένα κολιέ κοχύλια να θυμούνται κάτι από τη μεσημεριανή σου λάμψη, όταν ξανάρχεσαι, βουτώ μικρός ιππόκαμπος στα σπλάχνα σου, ατελείωτα θαλασσινά λιβάδια και πάνω μας τα κύματα σαρώνουν την καθημερινότητα μου, κτίσματα στην άμμο.
Μάριος Χάκκας
To know is like a hunger: it destroys peace.
Louise Glück

The urge to write contained a refusal to live.
— Jean-Paul Sartre

You must understand the whole of life, not just one little part of it. That is why you must read, that is why you must look at the skies, that is why you must sing and dance, and write poems and suffer and understand, for all that is life.
— Jiddu Krishnamurti

Αναγνώστες

“Να σου γλείψω τα χέρια, να σου γλείψω τα πόδια – η αγάπη κερδίζεται με την υποταγή. Δεν ξέρω πως αντιλαμβάνεσαι εσύ τον έρωτα. Δεν είναι μόνο μούσκεμα χειλιών, φυτέματα αγκαλιασμάτων στις μασχάλες, συσκότιση παραπόνου, παρηγοριά σπασμών. Είναι προπάντων επαλήθευση της μοναξιάς μας, όταν επιχειρούμε να κουρνιάσουμε σε δυσκολοκατάχτητο κορμί.”
—Ντίνος Χριστιανόπουλος, ΕΡΩΤΑΣ

Δημοφιλείς αναρτήσεις