Search

Content

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015

Ανάβω τσιγάρο

Σου ζήτησα να έρθεις γιατί ήθελα να σε δω/
Άκου και μάθε τώρα για τους πρωταγωνιστές της ιστορίας μου:
Πράξη πρώτη,
Ο θρήνος του αγνώστου προέλευσης συναισθήματος της έλλειψης.
Η μοναξιά που αποκτάει εξουσία.
Το κτήνος που κατασπαράζει τα σωθικά μου και δε με αφήνει να αναπνεύσω.
Η θλίψη.
Τα πειστίρια που καθημερινά μου υπενθυμίζουν πως διαφέρω.
Η μεταλλική γεύση της απογοήτευσης.
Το ξετύλιγμα μιας αλυσίδας ψεμάτων και η επιδερμική αιτιολόγηση του λόγου που ειπώθηκαν.
Η αδυναμία μου για ζωή.
Εγώ, που κάθομαι και δίνω τα πάντα.
Πράξη δεύτερη,
Η κατάθλιψη.
Οι μέρες χωρίς φαγητό.
Ο θυμός που μου πίνει το αίμα.
Ο κάθε μικρός θάνατος, μετά από κάθε μικρή απώλεια.
Η αντιπαραγωγική ρουτίνα στην οποία εγκλωβίστηκα.
Το μόνιμο πλάκωμα στο στήθος.
Φωνάζω στη θλίψη, ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΕΧΕΙΣ.
Πράξη τρίτη,
Σου ζήτησα να έρθεις γιατί ήθελα για λίγο να σε δω.
Έθρεφα ελπίδες πως αυτή τη φορά δεν έκανα πάλι το ίδιο λάθος.
Πως κάτι παραπάνω είχες εσύ να μου δώσεις από αυτούς που πέρασαν.
Δεν είχα στο μυαλό μου κανένα φτιαχτό σενάριο συζήτησης.
Ήθελα απλά να σε κοιτάξω στα μάτια, να δω αν κατάλαβες τίποτα από όλα αυτά που με αποτελούν.
Είχα μια τελευταία ελπίδα.
Μα εσύ δε φάνηκες.
Είδες που τελικά είχα δίκιο;

0 σχολίασαν:

Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις