Search

Content

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

κι η μοναξιά μου ρεσάλτο

Για όλα εκείνα που μπορώ, 
θέλω το διπλό καιρό. 
Πως να σηκωθώ 
να βγω εκεί έξω; 

Βρες μου κάτι να ντραπώ
κι ύστερα τέλος, σιωπώ, 
για να λυτρωθώ θα μείνω απ' έξω. 

Γουστάρω να σηκωθώ, με τρώει κατά βάθος 
αν μ' αγαπάς και με μετράς να θυμάσαι• 
ποτέ μου δε φοβήθηκα το λάθος, 
ο ψίθυρός μου θα σε ψάχνει όπου και να 'σαι. 

Για όλα εκείνα που μπορώ, πως να σηκωθώ να βγω εκεί έξω; 
Για όλα εκείνα που αγαπώ, πώς να σηκωθώ, θέλω να πέσω.

0 σχολίασαν:

Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις