Search

Content

Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

remember me

Για να κάνω τον εαυτό μου να βάλει ένα όνομα σε αυτό που έχασα. Αλλά για ποιο λόγο? Χάθηκε. Εκείνος χάθηκε. Ό, τι κι αν υπήρχε μεταξύ μας, χάθηκε. Το μόνο που απέμεινε είναι η σκέψη πως όπου κι αν ανήκει πλέον είναι καλά. Αυτό λέω στον εαυτό μου δέκα φορές τη μέρα.

Ανήσυχος ύπνος. Τα πάντα ουρλιάζουν στα όνειρά μου απόψε.

Μ’ αγαπάς. Αληθινό ή ψεύτικο?

0 σχολίασαν:

Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις