Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

stuck in her daydream

Αρχίζω πάλι να μπερδεύω τις λέξεις μεταξύ τους. Το ένα λάθος ακολουθεί το άλλο και οι θεωρίες μου απέχουν μίλια από την πραγματικότητα. Πασχίζω να βρω κάτι ενδιαφέρον για να κρατηθώ σε εγρήγορση και να μη χαραμίζομαι, παγιδευμένη μέσα σε μια ρουτίνα. Μάταια όμως. Δεν ήταν πάντα έτσι. Μάλιστα, κάποτε ήταν τόσο διαφορετικά, που καμία ομοιότητα δε βρίσκω μεταξύ του χθες και του σήμερα. Δεν προσπαθώ να κυνηγήσω το όνειρο, γιατί αυτό δε θα ‘χε νόημα. Η καταστροφή θα ήταν χαοτική. Δεν κάνει καλό να πολεμάς τον εαυτό σου. Έτσι μου είπαν, μα εγώ δεν πολεμάω κανέναν. Αν πάντως ήταν να πολεμήσω, δε θα ήμουν με το μέρος της πραγματικότητας. Κρυώνω εκεί έξω, θα μου ήταν αδύνατο να συμμαχήσω μαζί τους. Δεν έχω τα απαραίτητα εφόδια, θα έχανα στην πρώτη μετωπική σύγκρουση. Κατά τ’ άλλα, οι μέρες περνάνε γρήγορα και ο καιρός είναι πιο κυκλοθυμικός και απ’ την ψυχολογία μου. Αντέχω. Έτσι κι αλλιώς όλα έχουν γίνει μια συνήθεια.
Κι όλο λέω πως δεν πονάω, πως έχει κλείσει η πληγή.

6 σχόλια:

Η Νυχτερίδα Του Φωτός είπε...

Πόσο κρατάει ο πόνος;

Φανή είπε...

χμμ..
τα ειπα κι εγω αυτα μια φορα
και 2η
και 3η
και 4η
μεχρι που εχασα το μετρημα..
κι οταν εχασα το μετρημα, τα κοιταξα ολα καταματα, τρομαξα οταν ειδα ποσα πραγματα εχασα, ποσο χρονο εχασα απο τη ζωη μου για να τα λεω -και να τα πιστευω- και ειπα 'τωρα αλλαζω'.
και μετα ολα μπηκαν στη θεση τους..
ολα ειναι μια αποφαση μακρυα..;)

katerinanina είπε...

ola allazoune kai ola idia menoun...ayth h ataka mou hr8e me ayto pou diavasa...kalh evdomada na exeis!!!

*Douli* είπε...

"οι θεωρίες μου απέχουν μίλια απ την πραγματικότητα"

αυτό!

Fade Shadow είπε...

σε καταλαβαίνω. Δεν έχω τίποτα άλλο να πω, μόνο αυτό.
μπορεί να πονάς, όπως πονάνε όλοι αλλά μια μέρα η πλήγη θα κλείσει. Είμαι σίγουρη;) Δεν ξέρω αν ο χρόνος θα βοηθήσει, το μόνο σίγουρο είναι πως πυρήνας πρέπει να είναι ο εαυτός σου.

φτου ξελευθερία είπε...

:)