Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Η Αλίκη στην χώρα της παράνοιας

Είναι περίεργο, το ξέρω, αλλά το "σ' αγαπώ" και εγώ με πέτρες το λέω. Κακιά συνήθεια, ριζωμένη όμως βαθιά μέσα μου και απαράλλαχτη. Πάντα τα άτομα που χρειάζομαι πιο κοντά μου και αδυνατώ να ζήσω χωρίς την παρουσία τους δίπλα μου, είναι αυτοί που ταλαιπωρώ περισσότερο με την συμπεριφορά μου. Με πέτρες, γιατί δεν έχω μάθει να το λέω αλλιώς. Αν σε λιθοβολώ λοιπόν, να ξέρεις ότι το κάνω είτε από αγάπη, είτε από έρωτα. Γιατί έτσι έμαθα.

6 σχόλια:

Rockmantic... είπε...

Το ίδιο συνήθειο έχω και εγώ. Με αποτέλεσμα να διώχνω αυτούς που θέλω περισσότερο... Τι να κάνουμε.. Ίσως κάποτε καταλάβουν τον τρόπο που εκφραζόμαστε...

*Douli* είπε...

Κ εγώ έτσι το λέω...
Απλά δεν το καταλαβαίνουν όλοι!!

katerinanina είπε...

panta etsi ginete...li8ovoloume perissotero aytous pou agapame, aytous pou exoume 8arros giati panta pisteyoume pws 8a mas sygxwrhsoyn...gt panta h agaph mas einai trelh kai etsi trela thn ekdhlwnoume ki emeis...

Μικρό Ξωτικό είπε...

Οι περισσοτεροι απο εμας νομιζω πως ετσι εκδηλωνουμε την αγαπη μας. Ισως επειδη ξερουμε πως τα προσωπα που αγαπαμε μας αγαπανε κ αυτα και δεν προκειται να τα χασουμε οτι και να τους κανουμε..

Ελεύθερο σύννεφο είπε...

αν οι πέτρες σημαίνουν αγάπη,
ο κόσμος είναι ερωτευμένος μαζί μου.

είμαι αυτή που τρώει τις πέτρες -.-

bethamphetamine είπε...

Υπέροχο κείμενο! Χάρη σε σένα, βρήκα επιτέλους πώς να χαρακτηρίσω τον περίεργο τρόπο με τον οποίο λέω "σ' αγαπώ". Με πέτρες λοιπόν· αυτό είναι! :)