Search

Content

0 σχολίασαν

(κι έχει πανσέληνο απόψε)

Δεν έχουμε χρόνο, δεν προλαβαίνω να σου εξηγήσω. Μην προσπαθείς να διορθώσεις κάτι απ' τη στιγμή που εσύ ο ίδιος το έσπασες μέσα στα χέρια σου. Αλήθεια, η ώρα με πιέζει. Οι ανάσες λιγοστεύουν γι' αυτό και πρέπει να φύγω. Είναι ψυχοσωματικό, καταλαβαίνεις. Δεν πειράζει, όλα καλά. Αλήθεια. Έμαθα και πλέον δε με αγγίζει τίποτα/ Όχι, όχι να μην αισθάνεσαι άσχημα. Εγώ πρέπει να φταίω. Όλα καλά, μωρέ. Τι είχαμε, τι χάσαμε. Έτσι κι αλλιώς κι εγώ χαμένα τα 'χω, μην νιώθεις μόνος σου. Καλά είμαι σου λέω. Άσε να περάσει λίγος καιρός και θα ξεθυμάνει. Άσε να περάσει λίγος καιρός και θα επανέλθω, θα σου γράφω καλύτερα κείμενα. Πιο γοητευτικά από αυτό. Με σωστή σύνταξη και σωστή ροή κειμένου. Άσε να περάσει λίγος καιρός και καλά θα 'μαι. Απλά θα χωθώ λίγο ακόμα πιο μέσα μου, θα γίνω λίγο ακόμα πιο δική μου, θα μάθω να ακούω το ένστικτό μου και θα μάθω να φεύγω πάντα στις σωστές παύσεις. Όχι σε αυτές που έρχονται αργοπορημένα και σου τραβάνε το χαλί κάτω απ' τα πόδια. Ναι, ναι καταλαβαίνω. Όλοι έχουμε τα δικά μας και μπαίνει και ο εγωισμός στη μέση. Το ξέρω ναι, δε με κοιρόιδευες. Ούτε ψέματα μου έλεγες. Απλά ήρθαν έτσι οι καταστάσεις. Εγώ τα υπεραναλύω όλα. Ο καθένας μας πράττει και σκέφτεται διαφορετικά/ Θα προσπαθήσω να το κατανοήσω. Θα το λέω από μέσα μου μέχρι να μου γίνει βίωμα. Θα το χαράξω κάπου πάνω μου κι έτσι θα το θυμάμαι για πάντα. Θα μου το υπενθυμίζω, όπως όταν μου υπενθυμίζω καμιά φορά να παίρνω ανάσες. Μην νιώθεις βάρος. Σου ξαναλέω, και τι έγινε;
Καλά είμαι. 
Αλήθεια.

Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις