Search

Content

Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

άυπνες νύχτες

όταν με άνεση μου λες πως με προσέχεις και μέσα σου γελάνε οι δαίμονες γιατί ξέρουν πως η ευτυχία είναι ένα ψέμα μέσα στο οποίο αναγκάζεις τον εαυτό σου να ζει απλά και μόνο για να μη βαλαντώνεις στο κλάμα κάθε μέρα και για να μην αργοπεθαίνεις κάθε Δευτέρα απ' την αρχή

όταν βαριανασαίνω και ξυπνάω τα βράδια με πυρετό και μετά όλη την υπόλοιπη μέρα νιώθω άσχημα και βρίζομαι με όλους ιδιαίτερα με την αδερφή μου με την οποία τσακωνόμαστε ασταμάτητα αλλά μετά από κάθε καυγά πάντα το μετανιώνω γιατί την αγαπάω αλλά γιατί ρε γαμώτο να είναι τόσο κωλόπαιδο

όταν θες να ξαναγυρίσεις στην ρουτίνα σου γιατί η διακοπή λίγο σε κούρασε και σε αποδυνάμωσε και σου λείπει η μοναξιά σου και η ελευθερία σου και η δυνατότητα να ανάβεις τσιγάρο ότι ώρα θες όπου θες μ 'όποιον κι αν είσαι

όταν έχω να πάω οδοντίατρο το πρωί και είμαι τόσο αγχωμένη γιατί σιχαίνομαι τους οδοντιάτρους και δε με παίρνει ο ύπνος γιατί κρυφά παρακαλάω να μην είχα πρόβλημα με τα δόντια μου και να γινόταν ένα θαύμα και αύριο να μη με πονούσαν πλέον κι έτσι να ακύρωνα και το ραντεβού μου

όταν μου λες απ' το τηλέφωνο πως πεθαίνεις και πως δε θες να με ακούς να κλαίω γιατί είσαι όλη μέρα κλεισμένος μέσα σε τέσσερις τοίχους και πεθαίνεις και προσπαθείς μα υποφέρεις αλλά πάνω από όλα δε θες να με ακούς να κλαίω αλλά πες μου εγώ γιατί να ακούω εσένα να κλαις και γιατί νομίζεις πως εγώ μπορώ να το αντιμετωπίσω καλύτερα

όταν δεν έχω πια άλλες λύσεις και φοβάμαι και στεναχωριέμαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα γιατί σιχαίνομαι να τους βλέπω όλους θλιμμένους νεκροζώντανους -το σιχαίνομαι πιο πολύ κι απ' τον οδοντίατρο- αλλά δε μπορώ να κάνω κάτι γιατί τίποτα από όλα αυτά δεν περνάει απ' το χέρι μου και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να κάθομαι με σταυρωμένα τα χέρια και να περιμένω να ξημερώσει ένα ίδιο μίζερο και κρύο αύριο

όταν ξέρω πως ότι και να συμβαίνει με τα δόντια μου εγώ το δικό σου χαμόγελο θα έχω πάντα για προσευχητάρι μου

κύριε οδοντογιατρέ, συναισθήματα τροχίζετε;

4 σχολίασαν:

Katerina says:
at: 7 Ιανουαρίου 2014 - 4:37 μ.μ. είπε...

καλώς σε βρήκα στο πολύ όμορφο χώρο σου ,τον αγάπησα από το πρώτο λεπτό ,υπέροχη ανάρτηση και αν και δεν είμαι οδοντίατρος θα πω οτι κανείς γιατρός δεν μπορεί να τα τροχίσει αυτά ..

Birdy says:
at: 7 Ιανουαρίου 2014 - 5:57 μ.μ. είπε...

"..και σου λείπει η μοναξιά σου και η ελευθερία σου και η δυνατότητα να ανάβεις τσιγάρο ότι ώρα θες όπου θες μ 'όποιον κι αν είσαι"
αυτό ακριβώς αισθάνομαι αυτή την περίοδο.
καλή Χρονιά και μην αγχώνεσαι με τον οδοντίατρο ;)

φτου ξελευθερία says:
at: 8 Ιανουαρίου 2014 - 2:54 π.μ. είπε...

@Katerina, Birdy
σας ευχαριστώ πολύ, μόλις βρω χρόνο και κεφάλι θα περάσω κι από εσάς xx

Anathematismenos says:
at: 8 Ιανουαρίου 2014 - 11:57 μ.μ. είπε...

'..μέσα σου γελάνε οι δαίμονες γιατί ξέρουν πως η ευτυχία είναι ένα ψέμα μέσα στο οποίο αναγκάζεις τον εαυτό σου να ζει απλά και μόνο για να μη βαλαντώνεις στο κλάμα κάθε μέρα και για να μην αργοπεθαίνεις κάθε Δευτέρα απ' την αρχή'

Μας έστειλες λίγο.Λίγο.

Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις