Search

Content

Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013

Κατανάλωση παραμυθιών

Σαν να μοιάζει κάπως διαφορετικό το περιθώριο. Το προσεγγίζεις δισταχτικά και λιώνουν τα δάχτυλά σου. Οι χτύποι της καρδιάς σου επιβραδύνουν, αλλά δε σε ενδιαφέρει καθόλου. Είσαι έτοιμη να κάνεις θυσίες. Να αλλάξεις σχήμα και μέγεθος για να χωράς.
Κακοφτιαγμένη ρουτίνα. Φτήνια. Κατάντια οι κλεφτές ματιές που θα ρίξεις στο αγόρι που θα σε κοιτάξει επίμονα. Κατάντια ο μπαρίστας που γουστάρεις, αλλά δεν πρόκειται να το μάθει ποτέ. Γιατί είναι κακοραμμένο ίσως το όνειρο. Όχι φτιαχτό για τα δικά σου μέτρα. Τα έξτρα έξτρα λαρτζ.
Ζητάς επιείκεια από την αυστηρότητα. Ένα παραθυράκι μέσα σε τόσους κανόνες και τόσα πρέπει, απλά για να πάρεις λίγο αέρα. Να ξανανιώσεις. Ο εαυτός σου, ως ο καλύτερος τιμωρός απ’ όλους, πειθαρχεί ακόμα και τις πιο άκακες και καλόβουλες συμπεριφορές σου.
Κακοήθειες, τι νόμιζες; Όλα γύρω ρόδινα κι εσύ το μόνο μπλε στοιχείο. Παρατηρητής της πραγματικότητας που πλέον έχει μετατραπεί σε ένα σκοτεινό, στενό και μακρύ δρομάκι που καταλήγει σε αδιέξοδο. Το βράδυ στο ντουζ τρίβεσαι όσο πιο δυνατά μπορείς για να φύγει αυτή η κολλώδης και μαυριδερή ουσία της αλήθειας από πάνω σου. Γιατί αλλιώς το ξέρεις, δε θα σε αφήσει να κοιμηθείς. Θα ξαγρυπνήσει εκεί μπάστακας δίπλα απ’ το κρεβάτι, ακοίμητος φρουρός που έχει σταλεί για να σε βασανίζει.
Πόσες εικόνες να πάνε χαμένες άραγε. Πόσες αναμνήσεις και πόσα θέλω να πάνε χαμένα. Έτσι επειδή αποφασίζεις πως πλέον θα ζεις χωρίς γιορτές και πανηγύρια. Όχι επειδή δε θέλεις, επειδή δε μπορείς. Και ίσως επειδή δε θέλεις κιόλας. Ντύνεις τη θλίψη σου με χρώματα παραλλαγής για να μη μπορεί να τη διακρίνει κανείς όταν κυκλοφορείς έξω. Την κρύβεις καλά και στο τέλος την οικειοποιείσαι κι εσύ και χάνεται κι απ’ τα δικά σου μάτια.

(ακούω σε λούπα τους ίδιους στίχους και σκέφτομαι πόσο πιο εύκολα θα ήταν όλα αν τους παίρναμε κατά γράμμα)

"γίνε το λουλούδι που ξεφυτρώνει απ' το τσιμέντο
αν δε σ' αρέσει κάτι απλώς παράτησέ το 
αν δε σ' αρέσει κάτι γάμησέ το 
αν δε σ' αρέσει κάτι διόρθωσέ το"

Τι λες; Παίζουμε;

2 σχολίασαν:

Purple Rompishness * says:
at: 21 Δεκεμβρίου 2013 - 9:37 μ.μ. είπε...

Όλα Για όλα ; D πιά!!!!
Τέλος εποχής ,πάμε ξανά από την αρχή !φιλιά πολλάά :*:*:*:

φτου ξελευθερία says:
at: 22 Δεκεμβρίου 2013 - 9:56 μ.μ. είπε...

@Purple Rompishness
φιλάκια xx

Πληροφορίες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

"Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή την ώρα που τα λες, οι λέξεις μειώνουν τη σημασία τους -οι λέξεις συρρικνώνουν και δίνουν μια καθημερινή, συνηθισμένη διάσταση σε νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα..."
Stephen King
“Ένθαδε κείτονται σύμφωνα και φωνήεντα,
φθόγγοι που θα σχημάτιζαν συλλαβές,
που θα γίνονταν λέξεις,
και θ’ απεγκλωβίζονταν μεσα απο σκασμένα χείλη.
Ένθαδε κείτονται όσα λόγια δολοφονήθηκαν
απο ένα αναθεματισμένο δευτερόλεπτο,
ή ίσως κάποια χαμένη ευκαιρία.
Λέξεις που στη θέση τους προτιμήσαμε μια αμήχανη σιωπή.
Ο ουρανίσκος μας καθώς περνούν τα χρόνια,
θυμίζει όλο και περισσότερο νεκροταφείο.
Ένθαδε κείτονται και σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.”
— "Επίγραμμα"
Φαίη Ψ

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις